Kantoorhaan

Oom was verzot op taart. ‘In het geheim’ hield hij van jongens, dus moeder haalde moorkoppen in huis. Als rechtlijnige ambtenaar at hij meestal droog, vierkant gebak.
Soms ontsnapte hij aan het strakke kantoorkorset met een luidruchtige imitatie van een kraaiende haan. Eerst klonk er een kalm gekakel, vader haastte zich het raam stevig te sluiten. Iedereen zette zich schrap, theelepeltjes bleven halverwege in de lucht hangen. Dan barstte hij los in een orkaanachtig gekraai, waarbij de kinderen met verwaaide tienerkapsels achterover in hun rotanstoelen werden gedrukt.
Oom stierf een vroege kantoordood, als ambtenaar in functie. Hij liet kind noch kraai na.